|
ΠΙΣΩ |
Ο άστεγος
Γεώργιος Βελλιανίτης
ΠΟΙΗΜΑΤA
Ο ΑΣΤΕΓΟΣ
Σε βλέπει με απάθεια.
Δε θέλει τη συμπάθεια.
΄Αλλον κόσμο ατενίζει.
΄Όμως, σε προβληματίζει.
Απ’ τη ζωή ηττήθηκε.
Απ’ όλα παραιτήθηκε.
Κουβαλάει την κατάρα.
Είναι από άλλη φάρα.
Περιφρονούσε τα πάντα.
΄Ετσι, βρέθηκε στην πάντα.
Επέρασε πολύς χρόνος
για να τον κυριεύσει ο πόνος.
Δεν θέλησε ν’ αποφύγει,
απ’ το χάος να ξεφύγει.
΄Εδιωχνε τις ευκαιρίες.
΄Εχει πολλές αμαρτίες.
΄Ηξερε. Μετά τη στροφή,
βρισκόταν η καταστροφή.
Κείνος όμως το δικό του.
Το μακρύ και το κοντό του.
Ποτέ δεν έκανε καλό.
΄Ητανε άρρωστο μυαλό.
Κυριευμένος απ’ τα πάθη,
Έκανε τα ίδια λάθη.
Στον κόσμο του ζεί ο τρελλός.
Σαν πρόβατο απολωλός.
Σε πειρασμό μη σε βάζει.
Τέτοιος τύπος δεν αλλάζει.
Τον κατάστρεψε το μένος.
Είναι καταδικασμένος!
Γεώργιος Βελλιανίτης |
|